کشاورزی قراردادی شامل توافقی بین یک کشاورز (تولیدکننده) و یک خریدار، اغلب یک کسب و کار کشاورزی یا فرآوری کننده، است که در آن خریدار موافقت میکند مقدار و کیفیت خاصی از یک محصول را با قیمت و تاریخ تحویل از پیش تعیین شده خریداری کند. این ترتیب به ادغام کشاورزان در زنجیره های ارزش دسترسی به نهادهها و کمکهای فنی و ارائه یک بازار تضمین شده کمک میکند.

جنبه های کلیدی کشاورزی قراردادی

توافق نامه ها

این موارد میتوانند از توافقنامههای خرید ساده تا توافقنامههای پیچیده تر شامل دستورالعملهای تولید، تأمین نهاده ها و حتی تقسیم ریسک متغیر باشند.

شرایط و ضوابط

قراردادها معمولاً ،قیمت ،مقدار کیفیت تاریخ تحویل و روشهای تولید را مشخص میکنند.

مزایای آن برای کشاورزان

بازار تضمین شده کشاورزان میتوانند محصولات خود را از قبل بفروشند و ریسک و عدم قطعیت بازار را کاهش

دهند

دسترسی به نهاده ها و فناوری پیمانکاران ممکن است بذر کود و سایر منابع را فراهم کنند و کارایی و بهره وری را بهبود بخشند.

کمک فنی: پیمانکاران ممکن است در مورد بهترین شیوهها راهنمایی ارائه دهند و به کشاورزان در بهبود روشهای کشاورزی خود کمک کنند.

مزایا برای خریداران

عرضه قابل اعتماد قراردادها جریان ثابتی از محصولات را با الزامات کیفی و کمی خاص تضمین میکنند. کاهش ریسک پیمانکاران میتوانند در برابر نوسانات قیمت و ریسکهای ،تولید پوشش ریسک ایجاد کنند. بهره وری :هزینه خریداران اغلب میتوانند در مورد قیمتها و شرایطی که برای کسب و کارشان مطلوب است

مذاکره کنند

انواع قراردادها

قراردادهای بازاریابی - قراردادهای تولید – سایر مدلها

ملاحظات قانونی
قراردادهای کشاورزی قراردادی از نظر قانونی الزام آور هستند و باید به درستی تنظیم شوند تا شرایط منصفانه و قابلیت اجرا تضمین شود.
در اصل کشاورزی قراردادی یک رویکرد مشارکتی برای تولید محصولات کشاورزی است که هدف آن ایجاد یک سیستم غذایی پایدارتر و کارآمدتر برای کشاورزان و خریداران است.